Spinnenfobie

Robotspin

2011-04-27T08:02:00.000+01:00

Hij is er hoor.... de robotspin! Hij ziet er toch wel echt uit, alleen een stuk groter....
's Ochtends moet hij aangezet worden en gaat hij bewegen. Het ziet er wel spectaculair uit, best indrukwekkend..... maar dat aanzetten is best spannend. Het is er erg donker en hij begint al te bewegen als je er nog langs moet lopen. Dat vind ik toch minder prettig. Gelukkig hoorde ik het van meerdere collega's dat zij dat ook vonden. En ik maar denken dat het aan mij lag....
Hier even een link naar de website.

Weer een spin gevangen!

2011-04-27T07:45:00.000+01:00

Ik moet zeggen dat het me wel bevalt zo.... heerlijk ontspannen, zelfs als ik een grotere spin zie.
Het was lekker weer, alle deuren opengezet en aan de grote schoonmaak. Ik was 'lekker' aan het stofzuigen zie ik ineens een grote huisspin op z'n kop aan het plafond hangen.

Ik schrok niet eens. Ik dacht alleen... heé, ik wist niet dat huisspinnen ook op hun kop kunnen hangen.....
Daarna heb ik de spinnenvanger gepakt, een foto gemaakt en de spin naar buiten gebracht. Wel natuurlijk een stukje verder op.... ;-)

Het laatste gesprek 9 maart 2011

2011-03-31T12:34:00.000+01:00

Ik had het gehoopt, maar wist het niet zeker. Vandaag heb ik mijn laatste spinnenfobie gesprek gehad. Tijdens het gesprek hebben we het gehad over hoe het verlopen was. Hoe ik alle stappen heb ondergaan... Achteraf, nu, denk ik, het ging eigenlijk best soepel, geen centje pijn, maar ik zal later toch nog een keer mijn blogjes nalezen, misschien dat ik er dan weer anders over denk.

Wat wel bevordelijk was, was mijn interesse in de natuur en dat ik spinnen toch ook wel weer interessant vond. Met dat in mijn achterhoofd heeft het de snelheid van het traject wel bevorderd. Ik vond ze wel vies, maar had toch ook wel weer bewondering voor ze.

Wat nu vooral belangrijk is, is dat ik nu niet terugval in mijn oude gewoontes. Ik moet blijven oefen zodat mijn gedachten een automatisme worden. Dat ik automatisch denk...oooh... het is maar een spin!

Voorbereiding gesprek

2011-03-31T12:31:00.000+01:00

Toch ben ik er altijd wel mee bezig als ik weer een gesprek heb. Ik heb er zelfs over gedroomd.....
Ik droomde dat ik onder een bureau keek en dat daar een huisspin op een plint zat. Ik bukte, keek en dacht Oh een spin, maar het deed mij niet zoveel. Ik was erg ontspannen.
Toen ik wakker werd was het voor mij wel duiderlijk. Ik ben klaar met de gesprekken, ik hoef niet nog meer spinnenfobie gesprekken. Zoals ik me nu voel ben ik zeer tevreden! Nooit gedacht dat het zou werken......

18 februari 2011

2011-03-31T12:29:00.001+01:00

De tijd gaat snel. Op dit moment zijn we zo druk met een dino tentoonstelling. Ik moet nog steeds een nieuwe afspraak maken met Dimence. Het komt er steeds niet van, maar moet het toch maar even doen....

18 januari 2011 Even vergeten..

2011-02-28T12:51:00.000Z

Vandaag heb ik met Dimence gebeld. Ik vond het niet nodig om helemaal naar Zwolle te reizen voor een gesprek om mij even weer op weg te helpen. Dus ik had een telefonisch gesprek.

In dit gesprek gaf ik aan dat ik het lastig vond om te oefenen met de spinnen die in de tentoonstelling staan.
Ik zit op een krukje bij de spin en kijk erna. Ik voel op zich niks, maar ben wel bang dat hij opeens springt, want dan schrik ik. Ik mag best schrikken, maar wat doe ik dan.... Hoe moet het ook alweer? Wat ga ik tegen mezelf zeggen? Op deze vragen kreeg ik een antwoord.
Ik wist het eigenlijk ook wel, maar was het even vergeten. Zo zie ik maar dat wanneer je even niet oefent je het vergeet. Daarom is het goed om steeds een spin tegen te komen, alleen dat gebeurd niet altijd.

Als opdracht moet ik een papiertje maken met een paar steekwoorden erop. Een klein papiertje, niet groter dan een creditcard, die ik in mijn portemonnaie kan doen. En mocht ik dan even vergeten hoe het ook alweer zat, dan kan ik op het papiertje kijken. Een soort geheugensteuntje, zodat ik niet terugval in mijn oude gewoontes...

23 december 2010, Kerstdiner familie Spin

2010-12-23T12:04:00.002Z

Tijdens de kerstvakantie (21 t/m 24 december 2010) hebben wij activiteiten voor de kinderen. In het atrium hangt een groot web met een dikke spin in het midden en de kinderen gaan het web vullen met lekkernijen voor de familie spin.
Er worden vlinders, spinnen en andere vliegende beestjes in elkaar geknutseld. Geheel in stijl met kerstspullen zoals kerstballen, glitterkettingen, engelenhaar en andere versieringen.

Eet smakelijk familie Spin!

Van 28 t/m 31 december is het web met alle knutsels nog te bewonderen.

21 december 2010, De echte spinnen zijn er!

2010-12-23T10:09:00.003Z

Zo.... dat is snel....dat had ik nog niet verwacht.....
Ik liep vanochtend in het donker door de tentoonstelling, zie ik opeens terrariumbakken staan.... Ik merk dat ik even de schrik krijg, maar al snel denk ik, hé fijn, ze zijn er.... eindelijk!
Wel grappig, want gisteren tijdens het gesprek hadden we het er nog over... Nou, dan kan ik mooi oefenen..

Ik was op weg naar een vergadering en had dus geen tijd om even te kijken wat er in de bakken zatten, maar ik dacht dat het vast huisspinnen, springspinnen en kruisspinnen waren.....dat dacht ik.... of hoopte ik misschien? Het is maar goed ook dat ik niet had gekeken, anders was ik me kapot geschrokken.....

Tijdens de vergadering werd er verteld dat de bakken gevuld waren met vogelspinnen.... phoe,... heb ik even geluk gehad dat ik geen tijd had om te kijken..... Ik zie me al staan, eens even kijken en zoeken naar de spinnen..... dicht met mijn neus bij de bak op zoek naar een kleine spin, zit er opeens een grote vogelspin voor mijn oog..... Als je dat niet verwacht, schrik je je volgens mij een hoedje.....

Even een foto van een krulhaarvogelspin (vrouwtje).

20 december 2010, Het 15e gesprek

2010-12-23T09:32:00.003Z

Het heeft even geduurd, maar ik heb weer een gesprek gehad.
Ik was eigenlijk al best tevreden met het resultaat, ik bedoel 2 huisspinnen vangen........ dat had ik nooit verwacht..... dussssss...... hoe lang moest ik nog doorgaan met die gesprekken...? Met deze gedachte en gevoel ging ik ook het gesprek in...

Tijdens het gesprek kwam naar voren dat het eigenlijk goed ging. Nou ja, eigenlijk..... dat woord mocht ik niet gebruiken, want het gaat gewoon goed met mijn fobie. Ik moet er alleen nog op vertrouwen.... in die fase zit ik nu, de consolidatie fase. Ik moet nu veel oefenen met echte spinnen, dat ik aan ze gewend raak, er vertrouwd mee raak dat ik niet bang hoef te zijn voor spinnen..... en dat komt wel goed....
Straks krijgen wij, ik denk eind januari, echte spinnen in de tentoonstelling. Dan kan ik elke dag goed oefenen door veel bij de spinnen te kijken en goed mijn gevoel rustig proberen te houden.

Wij hebben nu afgesproken dat ik, zodra de spinnen er zijn, ga oefenen en dat ik dan nog 3 tot 5 keer een gesprek heb om eventuele vragen of problemen te bespreken. En daarna.............. ben ik "genezen" hahahah......!!!!

15 december 2010, De tentoonstelling

2010-12-23T09:28:00.002Z

Volgens mij heb ik nog niet eens verteld hoe ik de tentoonstelling ervaar.... dus dat kan ik nu wel even doen. De tentoonstelling staat nu bijna een maand in het museum en eigenlijk doet het me helemaal niks, positief bedoeld natuurlijk...

Bij het begin van de tentoonstelling ligt een groot kruisspinmodel. Hij is op schaal gemaakt en kinderen kunnen er mee knuffelen en op de foto. Hij is echt groot, maar wel erg mooi gemaakt en het belangrijkste..... ik zit er bij, raak hem aan en het doet me niks!

Sowieso loop ik door de tentoonstelling alsof het een uilententoonstelling is, het gaat gewoon goed. Zelfs in het donker..... Er zijn spinnen op sterk water, leuke filmpjes, computerspelletjes over camouflage, web bouwen en de bokshandschoentjes van een mannetjes spin....jajaja, ik ga natuurlijk niet allles verklappen, maar het is een leuke tentoonstelling. Ook voor mensen die niet van spinnen houden.....
Wat ik wel begin te missen zijn de echte spinnen, de levende spinnen... Dan kan ik pas goed oefenen... Ik hoop dat er ook een huisspin komt, dan kan ik voor zijn bakje zitten en kijken.

2e huisspin gevangen!

2010-12-08T10:03:00.002Z

Ik hoorde een tijdje geleden van een collega dat ze met iemand stond te praten en dat er plots een spin op haar schouder viel. Toen ze me dat vertelde moest ik er niet aan denken dat dát mij zou kunnen overkomen. Volgens mij schrik je je helemaal kapot, maar ja..... hoe vaak zal je dat gebeuren...

Nou, dat heb ik weer... Ik zat achter mijn bureau toen ik een plof hoorde. In mijn ooghoek zag ik iets donkers op mijn bureau vallen. Je raad het al, anders zou ik het hier niet vertellen. Het was een spin! Hij was waarschijnlijk van een balk boven mij op mijn bureau gevallen. Owww bah!!! schreeuwde ik volgens mij...

Ik heb er even na gekeken, maar hij wilde weglopen. dus heb ik snel een leeg kopje op hem gezet. Ik had op het werk nog steeds geen spinnenvanger. Toen ik het kopje erop had gezet kon ik rustig op zoek naar een spinnenvanger. Deze hebben we tijdens de spinnententoonstelling in de museumwinkel te koop, dus die maar gebruikt. Helaas was het wel de korte versie, dus met een kort steeltje en handvat..
Het was weer een huisspin... Zo zie ik ze nooit en zo heb ik er twee gevangen.....

Toen ik het kopje weg haalde heb ik snel de spinnenvanger op de spin gezet. Ik zag dat hij helemaal in elkaar gekropen was en wilde hem bijna wegvegen, toen die snel weg wilde lopen.... Werd ik weer in de maling genomen! Eerst doen alsof je dood bent en dan snel weg proberen te lopen.... nou mooi niet, want gelukkig zat hij nog in de spinnenvanger...

Ik wilde hem buiten vrijlaten, maar dat mocht niet van mijn collega. Hij zou dan buiten dood gaan, dus na verschillende optie heb ik hem met toestemming in een warm kantoor ver van mijn katoor vrij gelaten. Hij had een lam pootje en was erg vermagerd. Ik denk niet dat hij nog lang zal leven, maar hij heeft in ieder geval een warm plekje.

27 november 2010

2010-12-08T07:16:00.003Z

Ik heb vandaag mijn eerst huisspin gevangen!
Ik liep thuis op de overloop toen ik iets zwarts op de muur zag zitten. Ik keek erna en toen bleek het om een huisspin te gaan. Ik bleef aardig kalm, maar heb wel naar mijn vriend geschreeuwd dat hij moest komen. Hij hoorde me niet, dus moest ik heel snel naar beneden rennen om mijn spinnenvanger en mijn vriend te halen....

Boven weer aangekomen zat de spin gelukkig nog op dezelfde plaats. Ik haalde diep adem om rustig te blijven. Ik wilde snel de spinnenvanger op de spin zetten toen mijn vriend hooowwww! riep.
Ik had de spinnenvanger vast met één hand als een zwaard. Dit moest ik eerst maar eens veranderen in twee handen en ik moest het langzaam en voorzichtig doen.

Ik wist dat een huisspin niet zo goed kan kijken en dat stelde me wel gerust, want als ik hem langzaam moest vangen, dan zou hij de spinnenvanger kunnen zien aankomen en snel wegrennen en dát was natuurlijk niet de bedoeling....

Voorzichtig en met tips van mijn vriend heb ik de spin gevangen. Eenmaal in de spinnenvanger hebben we hem nog goed bekeken. Hij bleef rustig zitten.
Maar ja, eigenlijk wilde ik hem wel bewaren voor de spinnententoonstelling, alleen zou dat betekenen dat hij nog een nachtje gevangen moest overnachten in mijn huis. Hmmmm... nou we kijken wel hoe lang ik dat volhoud. Ik had de spinnenvanger met spin in een doorzichtige bak gezet. Helaas paste de deksel niet, maar ik kon hem zo wel goed zien en volgens mij kan een huisspin niet goed tegen een gladde wand lopen, dus ontsnappen zal moeilijk zijn.

Na boodschappen doen keek ik weer naar de spin en toen was hij helemaal inelkaar gekropen. Het leek alsof hij bijna dood was, dus heb ik hem toch maar bij de overburen in het gras gezet. Toen ik hem losliet liep hij gewoon weer. Hij had me gewoon in het ootje genomen...

16 november 2010, Spinnenvanger

2010-11-17T13:26:00.002Z

Ik heb vandaag een spin weggehaald met mijn spinnenverwijderaar. Op zich is dat niet zo heel bijzonder, maar het was best een grote spin.

Het was geen huisspin, maar deze was wel de grootste die ik tot nu toe zelf heb weggehaald. En ik heb hem buiten weer vrij gelaten...... natuurlijk niet in mijn eigen tuin, want je weet maar nooit. Straks komt hij weer binnen, dus leuk bij het speeltuintje in de bosjes.. : )

Hier kan je meer lezen over de spinnenvanger.

10 nov. 2010, Levende en lopende spinnen

2010-11-11T13:10:00.002Z

Vandaag hebben we het over Coping Skills gehad en mijn Selftalk. Hoe ik dus tegen mezelf kan praten, zodat ik rustig word.

Ik heb verteld over de spin die ik vakkundig weg heb laten halen door mijn collega en door te kijken wat die spin met me deed, qua gevoel, kwamen we erachter dat het om lopende spinnen gaat.

In de tentoonstelling komen ook levende spinnen en daar moet ik de komende week mee oefenen. Eerst maar naar lopende spinnen in een bak kijken en mijn selftalk gebruiken om mezelf rustig te krijgen. En met rustig krijgen gaat het om mijn gevoel weer op normaal niveau te krijgen, zodat mijn hartslag weer normaal is en ik geen klamme handjes krijg.

Wanneer een spin uit zijn bak gaat, doe ik waarschijnlijk een stap achteruit. Dat is voor mij een normale reactie. Door veel oefenen zal die stap naar achteren steeds kleiner worden. Ook weet ik dat ik die spin niet uit het oog zal verliezen en dat kan een volgende stap zijn. Om mijn ogen dicht te doen, zodat ik niet weet waar hij heen gaat en dat hij dus ook op mij kan komen...... maar dat is echt voor de volgende keer.

Voor nu eerst maar flink oefenen...

9 nov. 2010, Niet helemaal eerlijk....

2010-11-11T13:08:00.001Z

Ik ben niet helemaal eerlijk geweest. Tijdens het begeleiden van een schoolgroep zag een van de studenten een hele grote huisspin zitten. Ik had hem zelf nog helemaal niet gezien, maar toen ze mij erop wezen kreeg ik weer het gevoel. Hè bah, wat een joekel.....

Voor mij was er de keuze. Dit is de kans om hem zelf weg te halen met een spinnen-verwijderaar (al twijfel ik of die spin er wel in zou passen), maar tja, die had ik nog niet in het museum... Dus of op een andere manier zelf weghalen of Peter bellen of optie drie, de spin laten zitten......

Ik heb even rondgelopen en wilde hem toch maar laten zitten.... maar later kreeg ik het geniale idee (al zeg ik het zelf) om Peter te bellen en te vragen of hij nog een levende huisspin zocht voor in de tentoonstelling. En voor ik het wist kwam hij en weg was de spin....

Slecht van mij hè...... En ik had nog zo in een werkbespreking gezegd dat niemand een spin voor mij weg mocht halen.....

3 nov. 2010, een spin op mijn sjaal!

2010-11-11T13:06:00.002Z

Ik heb vandaag een spin op mijn sjaal gehad! Dat had ik nooit verwacht.... hij was dan wel dood, maar hij leek wel écht echt. Hij was namelijk opgezet. Ik had hem meegenomen in een doorzichtig doosje, een huisspin.

Ik durfde het doosje wel vast te houden, maar moest hem na een tijdje ook openen. Ik merkte dat ik daar moeite mee had. Het is erg moeilijk om je gedachten niet met je op de loop te laten gaan, want hij is gewoon echt en zoals hij opgezet is, leek het alsof hij elk moment kon weglopen en dáár.... moest ik nu juist niet aan denken...

Ik probeerde mezelf kalm te houden, maar in het begin was dat erg moeilijk. Het duurde ook even voordat ik het doosje open deed.

Door anders naar de spin te kijken, bijvoorbeeld dat zijn achterlijf op een drolletje van een muis leek of dat zijn poten net op die van zo’n langpootmug leek, werd ik rustiger en vond ik de minder onaantrekkelijk meer. Hij werd zelfs een beetje interessant.

Ik zei ook telkens tegen mezelf dat hij best onaantrekkelijk mag zijn en dat hij rare poten heeft, maar dat ik toch wel bewondering voor de spin had, omdat hij op 8 poten kan lopen. ...

Het hielp wel . Natuurlijk hou je jezelf een beetje voor de gek, maar het hielp om mijn gedachten niet met me op de loop te gaan.... Ik dacht minder aan het “stel je voor dat.....” .

Aan het eind heb ik de huisspin aan de speld, die hij door zijn lichaam had, opgetild en eerst op mijn arm gezet. Het hielp door te weten dat hij dood was. Dus hetzelfde verhaaltje zeggen en aan het eind wel.... maar gelukkig ben je dood!........ Vooral het laatset gedeelte zorgde dat ik het niet meer eng vond. Dat ik het niet eng vond dat die spin op me zat. Later hebben we de spin op mijn sjaal gezet. Eerst onderaan mijn sjaal, later bij mijn gezicht. Ikzelf kon hem niet eens zien, maar ik was gewoon kalm.

Eigenlijk moest ik ook wel lachen. Ik heb een opgezette spin op mij sjaal... : )

Oktober

2010-10-18T11:43:00.000+01:00

Deze maand heb ik geen fobie-cursus. Eigenlijk wel even lekker, maar toch heb ik het gevoel dat ik nu stil sta. Ik moet deze maand gewoon doorgaan met spinnen weghalen etc., maar ik wil verder. Ik wil graag dat ik geen kriebels meer krijg van vooral huisspinnen.

Ik vind het ook nog moeilijk om een kleine en een grote spin als gelijke te zien. Ik heb het nog steeds over kleine en grote spinnen. Zolang ik dat nog steeds tegen mezelf zeg blijft dat zo, maar het is moeilijk om jezelf te overtuigen dat het allebei gewoon maar spinnen zijn.

Een spin is een spin is een spin is een spin..........

29 september 2010, Het gaat best goed...

2010-09-29T13:05:00.002+01:00

Eigenlijk gaat het best goed! Dat hebben we geconcludeerd vandaag..... Stukje bij beetje gaat het steeds beter om een spin te zien als een interessant dier die ook maar een spin is.

Ik zat vorige week achter mijn bureau toen een spin op een balk liep. Eerst kreeg ik dat nare gevoel, maar ik wist mezelf kalm te krijgen... Niemand mocht hem voor mij weghalen, maar ik wilde wel graag dat hij weg ging.

De spin liep snel en druk heen en weer en ik moest hem wel volgen. Ik ben wel eerst gaan denken hoe ik hem weg kon halen, maar mijn spinnenvanger lag thuis en ik had geen kopje in de buurt en toen ging plots mijn gevoel toch weer de verkeerde kant uit en heb ik de spin met een boek (een boek over spinnen) op zijn kop geslagen....

Ik voelde me niet blij. Ik baalde dat ik me had laten meeslepen door mijn gevoel.... Ik had mijn collega kunnen vragen of hij de spin in de gaten wilde houden, zodat ik iets kon halen, of anders om, maar het gevoel had toch de overhand...
Het gevoel erna was dubbel, want ik heb de spin wel zelf weggehaald en dat was eigenlijk wel weer goed....

Met dit voorbeeld zie ik wel dat ik steeds vooruit ga... De volgende keer gaat het wel lukken om mijn gevoel rustig te houden en dat de spin dan rustig buiten verder kan leven....

19 september 2010, een spin is een spin

2010-09-29T12:52:00.000+01:00

Er waren twee belangrijke dingen die we vandaag besproken hebben. Het eerste ging over zien, denken en voelen en het tweede ging over de grootte van de spin.

Ik vertelde dat ik een jas aan een collega wilde geven en dat er een echte spin op zat. Zonder eerst tot kalmte te komen gaf ik snel de jas weg. Je ziet de spin, je gaat denken of niet in mijn geval..... en dan ga je iets doen.
Na het zien krijg je een gevoel en bij mij was het gevoel dat je hart sneller gaat kloppen en dat je de spin weg wilt hebben. Iemand zonder fobie zal bijvoorbeeld gaan denken, hé een spin, wat zal ik ermee doen, hoe kan ik hem weghalen....

Die fase van denken kwam bij mij niet, ik liet me te veel meespelen door mijn gevoel. Mijn gevoel bepaalde wat ik ging doen --> snel die jas aan mijn collega geven....
Een gemiste kans voor mij. Ik had natuurlijk die spin zelf naar buiten kunnen brengen.... Ik had het eerst kunnen overwegen wat ik met de spin kon doen.
Voor mij de les om in het vervolg eerst te proberen mijn gevoel rustig te houden om een overwogen besluit te kunnen nemen door te denken... Best een lastig verhaal om het uit te leggen..... Ojaahh, en vertellen op het werk dat niemand een spin voor mij weg mag halen.... ik moet het zelf doen!

Het tweede is de grootte van de spin. Ik heb het nog steeds over een grote spin en een kleine spin alsof het twee heel verschillende dieren zijn. Ja, maar dat is een kleine spin en nee, dat is heel anders, want dat is een grote spin. Door het steeds te zeggen geloof ik ook dat het twee heel verschillende dieren zijn.... dus ik moet tegen mezelf zeggen dat een spin een spin is...dus... een spin is een spin is een spin is een spin.....

17 september, Nou en......

2010-09-21T18:06:00.000+01:00

Ik noem het nu maar de "nou en fase". Ik heb afgelopen maandag weer een gesprek gehad. Ik moet nu goed beseffen dat er een spin op me kan komen, zonder dat ik het door heb. Hij kan wel op mijn rug op mijn trui zitten, zonder dat ik het weet....

Maar wat als ik het wel door heb? Wat doe ik dan? Ik moet eigenlijk denken dat die spin mij verder niks doet.... hij doet het niet expres..... en wat dan nog, hij kan me weinig doen... Dus.... nou en!... dat hij op me zit... Nou en!

Ik mag hem dan ook gewoon weg halen. En als hij dan nog in de buurt is, dan kan ik hem ook weg halen... Dus nou en! Ik haal hem gewoon weg, als ik door heb dat hij op me zit....

Tja, en dan heb je het onverwachte moment. Er zat een spin op een jas, die ik net aan een collega wilde geven. De hele nou en! fase was in een klap weg.... Hmmmm...ik kan wel de hele tijd nou en! roepen, maar nu moet ik er nog in gaan geloven.... Nou en!

Het 9e gesprek

2010-09-20T12:54:00.001+01:00

Okee, ik wen al, een spin is niet vies, maar gewoon "niet aantrekkelijk". Het heeft allemaal te maken met taal-conditionering...ahaaaaaahh.... Dan weet je dat vast.... taaaaaaaallllll-conditionering.........
Een spin is niet vies! Ik vind hem gewoon niet aantrekkelijk!

Dat ik niks te zeggen heb over spinnen is duidelijk. Ik wil ook geen spin doodmaken, maar ze moeten wel weg.
Doordat ik met mijn spinnenfobie bezig ben veranderd mijn territorium. Wanneer een spin in mijn territorium komt, wil ik dat hij weggaat. Ik had mensen die dat altijd voor mij deden, maar nu ga ik het zelf doen.
Ik heb de afspraak gemaakt dat ik zelf spinnen in huis weg ga halen. Hoe, dat mag ik zelf weten, maar ik doe het liever niet met een stofzuiger. Wel hebben we een grens bepaald. Wanneer de spin groot is, mag ik nog iemand anders vragen. Dus huisspinnen mag ik gelukkig nog door iemand anders weg laten halen...

Het 8e gesprek

2010-09-09T11:09:00.000+01:00

Ik heb niks over spinnen te zeggen! Dat moet ik de hele week tegen mezelf zeggen. Ik heb niks te zeggen over of een spin dood moet of mag leven. Of dat de hele wereld wel zonder spinnen kan.
Verder moet ik doorgaan met het bekijken van filmpjes over spinnen.

Het interview!

2010-09-08T16:36:00.000+01:00

Ja hoor, het artikel is geplaatst.
Ik vind het een leuk stukje geworden.
Klik hier om het te lezen.

De eerste spin is in het museum

2010-08-26T10:20:00.001+01:00

Ow bah! Gatver...... Ik ben erachter gekomen dat de eerste levende spin al in het museum is voor de tentoonstelling. Ow... bah... krijg helemaal de kriebels. Ik had het niet willen weten.....

Ik was bij Peter en zag een doorzichtig bakje met een grote spin. Volgens mij een huisspin. Ik vroeg of hij echt was en Peter antwoordde met ja. Ik dacht dat Peter me verkeerd begrepen had en vroeg het nog een keer en voegde eraantoe: leeft hij nog? Ik kreeg een antwoord dat ik niet had verwacht, namelijk JA!

Ik wilde er niet naar kijken, maar hij stond hoog op zijn poten, het leek alsop hij opgezet was. Gelukkig bewoog hij niet. Misschien keek hij wel naar me......Hee, Ingeborg, jij hier?
Ik wist dat er spinnen zouden komen, maar nu al? Een andere collega, waar Peter de naam niet van wil vertellen, vond hem en heeft hem meegenomen. Hmmmmm.. wie zal het zijn... enne... waar heeft hij of zij hem gevonden?

Elke keer als ik langs Peter zijn kamer loop, loop ik toch een stukje sneller....OOh bah!

Spinnen, de mooiste dieren die er bestaan!

2010-08-26T10:11:00.001+01:00

Gasteracantha doriae

Weer een overleg gehad over de spinnententoonstelling.

De tentoonstelling probeert het positieve van de spin te benaderen en dat vind ik echt leuk. Normaal zie je bij spinnen zwart en wordt het altijd griezelig gemaakt. Gelukkig gaan wij kleur gebruiken. De tentoonstelling heet ook: Spinnen, de mooiste dieren die er bestaan!

Kleurige tropische springspin uit Borneo

Natuurlijk ben ik het er niet mee eens, maar sommige spinnen doen wel hun best om mooi te zijn. Ik heb een paar foto's toegevoegd.

De meeste gekleurde spinnen zijn tropische spinnen. Goh... zal de kleur ook belangrijk zijn voor mijn fobie? Wat als ik nu een gekleurde spin zie.... Misschien vind ik ze dan minder vies?... neeh, ik vind die komkommer spin toch ook nog echt een spin. Hij heeft ook lange poten en kan vast snel lopen...het blijft toch nog een spin....

Komkommer spin

Tijdens het overleg merk ik toch dat ik bij sommige plaatjes een beetje de kriebels krijg. Ik probeer kalm te blijven door aan mijn ademhaling te denken en tegen mezelf te zeggen dat het maar een plaatje is en dat ik kalm kan blijven...

Dat lukt toch aardig.

Interview 24 augustus 2010

2010-08-26T08:22:00.000+01:00

Ik werd laatst benaderd of ik wel geïnterviewd wilde worden over mijn spinnenfobie en vandaag heeft het interview plaats gevonden.
Gelukkig werd ik geïnterviewd door iemand die het ook niet zo op spinnen heeft. Ik denk echt dat het voor mensen, die niet bang zijn voor spinnen, het moeilijk voor te stellen is wat het betekent, wat het met je doet als je een spin ziet. Veel mensen snappen het ook niet, hoe kun je nu bang zijn voor spinnen, zeggen ze dan... ze zijn zo nuttig..... Jaja, ik denk dat de wereld ook wel zonder spinnen kan. Zouden er dan echt te veel muggen op deze aarde komen? Volgens mij niet, maar als iemand het weet, plaats dan gerust een reactie.

Het artikel komt in de Huis aan Huis van Leeuwarden. Als ik het artikel heb, plaats ik het hier wel even.

16 augustus2010

2010-08-19T09:01:00.002+01:00

Het is ongeloofelijk hoe snel de tijd altijd gaat. Per gesprek duurt het ongeveer 60 minuten, soms loopt het iets uit. Maar het voelt als een kwartier. Vandaag weer een gesprek gehad. Dit keer alleen gepraat, ik hoefde geen spinnenfoto's of iets dergelijks aan te raken. Wel had ik foto's van spinnen mee en hebben we het gehad over angst.
Ik vond het altijd al een groot woord. De laatste tijd heb ik spinnenknuffels geknuffeld, plaatjes en foto's gekust en liggen er tegenwoordig speelgoedspinnen op mijn bureau. Dit alles had ik zonder deze 'cursus' nooit gedaan. Nu zijn we bijna toe aan het echte werk, zeg ik stoer.

We hebben het gehad over 'een beetje vervelend' en 'angst'. Angst is als je een totaal ander mens wordt, als je, wanneer het je overkomt, je niet meer weet wat je hebt gedaan. Dat je echt doordraaid. En dát heb ik niet. Ik maak mijn lichaam klein en stop mijn vingers in mijn oren, dat weet ik echt nog wel. Ik voel me dan ongemakkelijk, ik vind het 'écht vervelend'. Daar hebben wij het over gehad, over de woorden tussen de aanhalingstekens.
De speelgoedspinnen, foto's, plaatjes etc. kunnen soms nog een 'beetje vervelend' zijn. Maar al lang niet meer 'écht vervelend', want dat was het voor mij wel. Daarom ben ik al best trots op mezelf dat ik dit al bereikt heb. Maar het is ook niet erg dat het soms een beetje vervelend is, dat mag best, meer mensen zullen bij sommige plaatjes het minder vinden om het aan te raken... Dat is normaal.

Echte spinnen zijn op dit moment nog steeds 'écht vervelend'. Plaatjes, foto's etc. is veilig, want dan kunnen ze niet zomaar op mijn lichaam komen, maar echte spinnen vind ik gewoon vies. Echt vies. Alleen dat is een probleem, want ze zijn niet vies, ze zijn schoon, maar voor mij zijn ze vies... Hier hammeren ze ook op, een spin is niet vies, maar ik krijg het er nog niet uit. Ik vind spinnen VIES!

Vandaar dat ik een enquete moest houden. Ik had foto's van drie spinnen, waarvan ik er één vies vind. Op het einde van het gesprek moest ik aan een aantal mensen vragen welke van de drie spinnen zij vies vinden. En dat ga ik nu in deze blog ook doen.

Welke van de onderstaande spinnen vind je vies? Graag een reactie, dan kan ik het weer gebruiken voor mijn spinnenfobie.

10 augustus 2010

2010-08-19T08:16:00.000+01:00

Het is even geleden dat ik een berichtje heb geplaatst, want ik ben heerlijk op vakantie geweest in Spanje. Eigenlijk had ik in Spanje wel willen bloggen, maar het viel mee met de spinnen en internet had ik niet altijd bij de hand. Ik ben niet veel spinnen tegengekomen, maar één keer kreeg ik wel de kriebels van een spin.

Ik kwam een spin tegen waar ik geen leuke ervaring mee heb gehad. Het was een klein, even groot als een springspin, doorzichtig spinnetje. 10 jaar geleden was ik ook op vakantie in Spanje en sliep ik nog in zo'n klein tentje. Toen ik een keer iets uit mijn tent wilde pakken zag ik een spinnetje lopen. Ik probeerde hem te pletten met mijn slipper en dacht dat het gelukt was.
De volgende dag werd ik wakker met wat kramp in mijn kaak. Ik vond het wel raar, maar maakte me niet druk. Maar 's middags had ik een hele dikke wang. Echt heel dik, mijn hoofd was wel een half keer zo breed, dus toch maar naar de camping dokter gegaan. Hij wist het niet en ik kreeg pillen, ik denk nu ontstekingsremmers.

De dag daarop werd ik wakker, maar voelde me niet zo lekker. Ik wilde net bij mijn ouders gaan zitten toen ik flauw viel. Weer naar de camping dokter en die stuurde ons gelijk door naar een ziekenhuis.
In het ziekenhuis wisten de Spaanse dokters ook niet wat het was. Zij dachten aan een abces, maar ik moest maar even een uurtje wachten, want dan kwam de specialist.
Deze specialist bleek een Duitse dokter te zijn en dat praatte ook een stuk makkelijker. Hij keek in mijn mond en had al gelijk een vermoeden. Hij vroeg of ik ook een spin had gezien, dus ik vertelde mijn verhaal. Het bleek dat ik in mijn slaap aan de binnenkant was gebeten door een spin. Hij zag namelijk twee kleine gaatjes. Mijn lichaam reageerde wat heftig, vandaar een dikke wang, mischien een allergische reactie. Ik kreeg de juiste medicijnen en binnen een dag was mijn wang weer normaal.

Eigenlijk heeft deze ervaring nooit heel veel impact op mij gehad. Dit heeft mijn angst voor spinnen niet groter gemaakt. Het is gewoon zo dat je in je slaap wel eens een insect of een spin opeet en deze probeerde te overleven..

10 juli 2010

2010-07-15T14:11:00.001+01:00

Helemaal vergeten te vertellen. Stom van me, hoe kan ik dit nu vergeten.
Tijdens het laatste gesprek heb ik ook geoefend met foto's van spinnen. Ik had een foto van een kruisspin, trilspin, huisspin en twee vogelspinnen. Ik moest ze naast elkaar leggen en dan proberen de foto's aan te raken. Bij de foto's van de vogelspinnen lukte dit wel snel, maar bij de foto van de huisspin had ik het echt moeilijk.

Door steeds weer tegen mezelf te zeggen dat de spin er wel vies en echt uitziet, maar dat het maar een foto is en dat hij niet echt is en dat ik dus kalm kan zijn, probeerde ik mijn angst naar beneden te krijgen. Bij de vogelspinnen lukte dit wel, maar bij de andere 3 foto's was het lastiger. Later bleek ook dat ik bij die foto's mijn ademhaling vergat. Ik hield mijn adem in bij het aanraken. Iedereen die ergens van schrikt of angstig is houdt zijn adem in. Door aan je ademhaling te denken word je kalmer.
Het oefenen met deze foto's heb ik als huiswerk meegekregen.

Per toeval waren ze een kleine spin tegengekomen en hadden ze hem gevangen in een theekopje. Ze vroegen of ik hem ook wel wilde zien. Kijken of ik het durfde, of ik er al aan toe was... Het bekijken van een spin in een potje is nog een paar stappen verder, maar ik wilde de spin wel zien, als het maar een kleine spin is.

De spin stond in een andere ruimte in een theekopje en deze hadden ze afgesloten met een ander theekopje. Het was een springspin. Een springspin heeft twee grote ogen voor in zijn kop, vier aan de bovenkant en twee opzij. Hij kan heel goed zien.

Je zag de spin lopen. Ik wilde hem wel bekijken en ging dichtbij kijken. Ik durfde het kopje wel aan te raken en ondertussen moest ik goed naar mijn gevoel luisteren. Wat deed het met mij... eigenlijk niet heel veel. De springspin liep druk heen en weer, hij wilde uit het kopje.

Naar even gekeken te hebben vroegen ze of ik ook wel het kopje, dat als deksel gebruikt werd, eraf te halen. Dat wilde ik wel. Toen ik dat deed schrok ik wel, want volgens mij sprong de spin een beetje. ik weet dat ze dat kunnen, niet heel ver, maar sommigen kunnen wel tot 40 keer hun lichaamslengte springen. Hmm. dat is toch verder dan ik dacht. Stel je voor, een springspin van 1 cm lang.... Toch eens aan Peter vragen of die ook hier in Nederland voorkomen... Maar okee, ik nam wel wat afstand en durfde ook wel even mijn blik af te wenden van de spin. Ik had mijn bril niet op, dus ik zag hem op een afstand ook niet zo goed, hij bleek al op het randje van het theekopje te lopen... eventjes later zag ik hem op de tafel lopen. Ach, ik stond toch op een 'veilige' afstand. Daarna zijn we weer teruggegaan naar de andere ruimte.

6 juli 2010 6e gesprek

2010-07-06T12:29:00.001+01:00

Ik ben eigenlijk al best trots op mezelf. Gisteren heb ik het 6e spinnenfobie gesprek gehad. Het ging best goed. Tijdens het vorige gesprek had ik al die spinnenknuffel vast gehouden en moest ik het thuis oefenen met de andere speelgoedspinnen. Helaas had ik niet heel veel tijd, maar de knuffelspin durf ik te zoenen, op mijn hoofd te zetten en helemaal te knuffelen. Misschien is de volgende stap om hem mee naar bed te nemen, want dat heb ik nog niet gedaan.

De andere speelgoedspinnen had ik ook meegenomen naar het gesprek om er mee te oefenen. De handpopspin deed mij helemaal niks. Hij is echt schattig, ook al is het een spin. Zelfs het kriebelen van zijn pootjes op mijn arm en in mijn gezicht vond ik niet erg. Best raar, want het is een spin, wel een neppert, maar... hij is gewoon schattig. Echt leuk voor kinderen. Ik had deze bij ons in het museum gekocht.

De rubberen spin vond ik echt vies. Ik durfde hem wel met twee vingers uit de tas te halen, maar volgens mij gooide ik hem zo op tafel. Hij heeft van die wiebelpootjes en hij voelt vies aan. Hij oogt ook zo echt.

Maar door een paar keer te oefenen, door goed aan mijn ademhaling te denken, kort inademen en lang uitademen, en tegen mezelf te zeggen dat hij er dan wel vies en echt uitziet, maar dat het een speelgoedspin is en dat hij niet echt is en dat ik dus kalm kan zijn, lukte het ook om het echt zo te zien. Ik had daarna ook de spin met twee handen vast en zag andere dingen, bijvoorbeeld dat hij in China gemaakt is. Je gaat dan op hele andere dingen letten.

Het is eigenlijk wel apart. Door tegen jezelf maar te zeggen dat de speelgoedspin niet echt is en op je ademhaling te letten, ga je het ook echt zien en word je ook echt kalm. Daardoor durf je dan ook zo'n spin aan te raken, op je hoofd te zetten of een zoen te geven. (Hij ligt nu bij mijn papieren op mijn bureau)

Dat je jezelf zo gek kan maken... het is echt je gevoel veranderen. Ik weet ook wel dat ik mezelf gek kan praten. Ik durfde nooit in het donker te slapen, ik kon allerlei dingen in mijn hoofd halen en daardoor maakte ik mezelf bang. En dat is hetzelfde als met mijn spinnenfobie.

2 juli 2010 Kamergenootje overleden

2010-07-02T14:17:00.001+01:00

Ow bah! Er liep een spin op het kozijn. Hij was veel te vroeg. Ik ben nog niet toe aan echte spinnen. Ik moet eerst oefenen met plaatjes en knuffels. Daarna komen de andere kaartjes aan de beurt.

Daarom heb ik mijn collega gevraagd de spin te pletten... wist ik veel dat zij hem wel met de hand durfde weg te halen... maar hij liep ook veel te snel... nu heeft ze een schuld gevoel, sorry!

Ik vraag me nu wel af of deze spin niet mijn kamergenootje was (blog 17 juni)… Ik zie hem niet meer in het web zitten…. …. Hmm.. misschien wil mijn collega het overgebleven web ook wel weghalen… straks maar even vragen.

30 juni 2010

2010-07-01T21:47:00.000+01:00

Ik heb die vieze spinnenknuffel vast gehouden, joehoe!!!
Vandaag weer een gesprek gehad. Ik had de kaartjes mee en het pakjes kaarten waarop o.a. staat:
Foto spin en knuffel spin
zien / aanraken zien/ wel en niet aanraken.

Hier gingen we mee aan de slag.
De twee boekjes van Dikkie Dik en "De spin die het druk had" had ik meegenomen. Met het laatste boekje gingen we aan de slag. Ik had verteld dat ik het plaatje van de spin durfde aan te raken, maar dat het wel iets deed. Best lastig, je weet dat het een plaatje is, maar toch doet het mij wat.

Ik kreeg uitleg over de driehoek met de woorden denken, voelen en gedrag/doen. Het doen wordt aangestuurd door denken en voelen. Hier moest ik mee aan de slag. Waarom deed het iets met mij? Best moeilijk om antwoord te geven.
De spin in het boekje had lange, dunne en vieze pootjes. Dat was wat bij mij iets deed. En dat die spin lange, dunne en vieze pootjes heeft mag, maar het is een plaatje en de spin is niet echt. Dus ik kan gewoon kalm zijn. Dat is wat ik tegen mijzelf moest zeggen. Hiermee gingen wij oefenen.
Ik raakte de spin aan en zei tegen mijzelf dat de spin inderdaad lange, dunne en vieze pootjes heeft, maar dat het maar een plaatjes is, dat hij niet echt is, dus kan ik kalm zijn. De eerste keer werkte het niet echt, maar dat kwam omdat ik ook aan mijn ademhaling moest denken. Kort inademen en lang uitademen. Tijdens het oefenen moest ik goed voelen of het iets met me deed. Na een paar keer was ik ook echt kalm. Het werkte...

Daarna kwam de spinnenknuffel op tafel. Eerst naar de knuffel kijken. Het is geen echte spin en hij zal ook niet tot leven komen, maar aanraken? Nee, echt niet....
We zaten er naar te kijken en er over te praten, goh van welk materiaal is hij gemaakt en hoe heet het en durf ik op de label te kijken. Dat durfde ik wel en ik werd zelfs kalm. Ik zag de spin nu meer als een ding en niet als spin. Ik wilde het wel eens proberen om hem aan te raken en dat deed ik met een vinger. Welk cijfer zou ik geven voor mijn gevoel. Ik mocht kiezen tussen de nul en de honderd. Ik gaf het een 10.
Weer tegen mijzelf zeggen dat hij wel lange, dunne en vieze poten heeft, maar dat ik me niet druk hoef te maken, want hij is niet echt...

Het werkte een beetje... maar daarna moest ik verder de spin aanraken tot mijn gevoel, die niet nul was, ongeveer tot 30 was. Ik had de spin met beide handen vast en zat zeker op de 30. Ik wilde de spin niet meer vast houden, ik wil niet verder, maar ik moest. Ik moest mijzelf kalm zien te krijgen. Het hoefde niet tot 0, maar tot 10 was al prima. Voor mijn gevoel duurde het wel even, maar het is me gelukt. Door tegen mezelf te zeggen dat hij dunne, lange vieze poten mag hebben, maar dat ik kalm ben omdat hij niet echt is. En natuurlijk aan mijn ademhaling denken. Best apart, maar het werkte wel.
Ik ben eigenlijk best trots. Ik heb die knuffel aangeraakt. En durfde hem weer zelf in mij tas te doen....

Op de terugweg in de trein merkte ik ook dat ik het niet erg vond dat ik hem aanraakte terwijl ik iets anders uit mijn tas pakte... Echt een heerlijk gevoel..., maar het heeft wel energie gekost. Ik ben helemaal op...

23 juni 2010 De spin die het te druk had

2010-06-24T11:03:00.001+01:00

Ik moet voor het volgende gesprek allemaal foto's, plaatjes en speelgoedspinnen bij elkaar zoeken. Dan gaan we kijken wat het met mij doet. Dit had ik ook verteld aan Peter, de spinnenman van het museum, en nu kwam hij met een hele stapel boeken en tijdschriften over spinnen. Echt super!

Bovenop lagen twee boekjes waar ik, volgens Peter, het beste mee kon beginnen. De ene was van Dikkie Dik en het andere boekje was van de maker van Rupsje Nooitgenoeg. Deze twee heb ik eerst meegenomen.

Dikkie Dik deed mij niet veel, maar het andere boekje wel. De titel is "De spin die het te druk had". Heel leuk gedaan, maar het deed me wel wat. Je kan namelijk de plaatjes voelen.

In het boekje maakt de spin een web en dat is een beetje 3D. De spin zelf trouwens ook.

Op de voorkant staat een afbeelding van een spin. Hij is toch wel vies, ondanks dat hij getekend is.

Ik heb het boekje nu op mijn bureau staan en ik moet de spin op de voorkant af en toe van mezelf aanraken. Ik merk dat wanneer ik het gewoon doe er niks aan de hand is. Maar wanneer ik echt even denk ik ga nu de spin aanraken, dan gebeurt er wel iets... hmmm.....

22 juni 2010 Spinnenleskist

2010-06-24T10:44:00.001+01:00

Vandaag kreeg ik de Spinnenleskist te zien. Deze is ontworpen door een groepje studenten van Van Hall Larenstein. Zij volgende de module Natuureducatief ontwerpen en tijdens deze module mogen studenten een bestaande opdrachten voor een bedrijf ontwerpen. Wij hadden als opdracht een Spinnenleskist voor het basisonderwijs.

Natuurlijk heb ik een heel ontwerpplan gezien met diverse opdrachten, maar het uiterlijk van de kist zelf was een verrassing. En dat was het zeker! Erg leuk, maar... ook wel vies. Ze hadden allemaal spinnen op de kist geplakt. Niet van de kleine zwarte plastic spinnetjes, maar grote spinnen met een fluweel laagje. Echt te vies om aan te raken, maar wel mooi gedaan.......

21 juni 2010 4e gesprek

2010-06-21T16:14:00.002+01:00

Vandaag weer een gesprek gehad. Ik moest de vorige keer kaartjes maken en die gingen we vandaag in de goede volgorde leggen.

Bovenaan in de piramide natuurlijk het kaartje waarop staat: spin op me. Ik vertelde dat ik liever een vogelspin op mijn lichaam wilde dan een huisspin. Een vogelspin is wel dik en groot, maar voor mijn gevoel ziet deze er niet zo vies uit.
Tijdens het gesprek hadden we het ook over de plek op mijn lichaam, op mijn been, arm of rug. En wat als de spin in mijn mouw zou kruipen? En waarom mag een lieveheersbeestje dat wel? Waarom vind ik dat niet erg? Best moeilijke vragen. Misschien omdat ik een spin gewoon viezer vind? Lieveheersbeestjes zijn lief. Nee, ik moet er niet aandenken..... Ik heb toch liever een spin eerst op mijn been...

Onder de kaartjes met "spin op me" komen de levende spinnen, zoals een huisspin, kruisspin, trilspin, springspin en kleine spin. Elke spin heeft een kaartje met ver weg en dichtbij en dan ook nog verdeeld in lopen en stilzittend. Voor mij zit daar echt verschil in. Voor de kleine spin trouwens niet. Het maakt mij niet veel uit of ze nu dichtbij zijn en dan lopen of stilzitten. Maar voor een kruisspin maakt dit wel uit!

Onderaan de ladder liggen de kaartjes met "foto's van spinnen" en "speelgoed spinnen". En deze zijn weer verdeelt in kijken en aanraken. Laatst had een collega een knuffelspin voor mij op mijn bureau gelegd, maar deze heb ik niet aangeraakt. Het was een knuffel kruisspin, volgens mij. Een andere collega heeft hem voor mij weggehaald. Hij was echt vies, leek te veel op een echte spin, bahh... Kreeg er de kriebels van.

Voor de volgende keer gaan we met de onderste kaartjes beginnen. De foto's en knuffels. Ik ga alles bij elkaar zoeken en dan gaan we kijken hoe we het gaan aanpakken...

17 juni 2010 Een kamergenootje

2010-06-17T11:21:00.002+01:00

Ik hou het een beetje geheim, maar ik heb een nieuw kamergenootje op het werk.

Ik kijk vanaf mijn bureau op een raam en in het hoekje van het raam zit een spin. Ik heb besloten dat hij mag blijven. Zolang hij maar stil zit.

Zo af en toe kijk ik naar hem en op dit moment vind ik hem niet zo aantrekkelijk. Hij zit in zijn web en heeft van die vieze pootjes.

Ik heb liever dat hij zich nu weer even terug trekt. Dan zie ik hem niet zo...

Ik heb geen idee hoe lang hij mag blijven, maar probeer het te rekken. Misschien wil Peter hem wel in een potje voor in de tentoonstelling.....

16 juni 2010

2010-06-17T11:18:00.004+01:00

Vandaag weer een overleg gehad over de spinnententoonstelling. Wist je dat er altijd op ongeveer 1 á 2 meter afstand een spin bij je in de buurt is. Ik wist het niet, maar goed dat ik ze niet zie.

Tijdens het overleg gaat het best goed. Het is wel afhankelijk van wat er verteld wordt, maar bij de verhalen over verschillende webben van spinnen krijg ik toch de kriebels.
Je hebt niet alleen wielwebben, maar ook anders soorten. Een huisspin heeft geen wielweb, maar hij bouwt een web in de vorm van een mat. Vooral bij deze spin krijg ik echt de kriebels.
Ik weet nu ook dat het plaatje op de achtergrond van deze blog een tijgerspin is. Zij maakt zig-zagbanden in haar web. Zo valt ze zelf minder op.

Best apart, ik vind spinnen echt vies, maar deze weetjes vind ik wel weer leuk om te weten...

7 juni 2010 3e gesprek

2010-06-17T11:14:00.004+01:00

Al weer voor de derde keer bij Dimence op gesprek geweest. Ik had mijn huiswerk gedaan en op papier alles wat ik ook maar een beetje eng vond opgeschreven. Bijvoorbeeld een knuffel van een spin, deze pak ik het liefst niet op. Of plaatjes van spinnen, deze vind ik te vies om aan te raken. En natuurlijk echte spinnen.

Van al deze dingen gingen we het opsplitsen in spin en omstandigheden. Dus onder spin kwam te staan: klein, hooiwagens, grote spin met dik lichaam etc. en onder omstandigheden kwam stilzittend, dicht bij me, wel op me, dood etc. te staan.

Van deze twee lijstjes moet ik voor de volgende keer allemaal kaartjes maken. Deze kaartjes helpen dan met het maken van de ladder. Bijvoorbeeld deze twee kaartjes:

Hooiwagens                        en                    Hooiwagens
-dichtbij                                                      -dichtbij
-stilzittend                                                    -lopend

Er is een verschil in angst tussen een hooiwagen die stil zit of één die loopt. Vandaar twee aparte kaartjes. De spin die stil zit komt onderop de ladder te staan en een spin die loopt komt iets hoger op de ladder te staan.

6 juni 2010

2010-06-17T10:55:00.011+01:00

Vanmiddag in de tuin bezig geweest. De klimop probeerde ik weer geordend tegen de schutting te krijgen en voorzichtig trok ik de takken weg.

In een hoekje heb ik potten staan en aan mijn vriend heb ik tactisch gevraagd of hij de potten wil verschuiven.

Eigenlijk moet je dat eens zien. Ik sta dan op een afstandje goed op te letten of er niets tevoorschijn komt. En wel natuurlijk met mijn schouders opgetrokken en met mijn vingers in mijn oren. Ik heb geen idee waarom ik dat altijd doe, maar het voelt gewoon veilig.
Nou echt, zo’n joekel kwam er te voorschijn. Zo’n vieze met een dik lichaam en lange poten. Bruin is hij. Ik krijg nog de rillingen. Met mijn oren dicht laat ik mijn vriend de spin doden. Ow, bah, wat zijn ze toch vies.

Ik ben gelijk klaar met de tuin. Een anders keertje maar weer verder....

5 juni 2010

2010-06-17T10:55:00.010+01:00

Vandaag was het heerlijk weer. Tijd om eens lekker alle ramen wijd open te zetten en heerlijk niks doen. Ik doe het raam in de kamer open. Het is kiepraam en kan dus helemaal open. Op het kozijn zie ik een spinnetje zitten, zo’n springspin bleek later.

Ik moest van mezelf ernaar kijken, maar het enige dat ik dacht was dat als ik het raam nu dicht doe, dan komt hij er waarschijnlijk tussen en is ie dood. De spin liep op de binnenkant van het kozijn, snel het raam dicht en weer open. Mislukt, hij was snel in een kiertje gaan zitten. Nog een keer proberen, weer mislukt en de laatste keer weer mislukt.

Ik moest van mezelf er toch een beter naar kijken. Misschien mag hij dan wel blijven leven. Dus ik ga wat dichter naar de spin toe en probeer met bewondering naar de spin te kijken. En plots sprong hij hup op de buitenkant van het kozijn. Ik schrok! Mooi, dan is het nu tijd om dag te zeggen. Dus ik pakte mijn slipper en heb hem hard geslagen. Zo, die springt niet meer...

He, weer mislukt om een spin leuk te vinden...

19 mei 2010 Tweede gesprek

2010-06-17T10:54:00.013+01:00

Na een intakegesprek heb ik een tweede gesprek gehad bij Dimence.

In dit gesprek werd duidelijk verteld hoe ik mijn spinnenfobie kan overwinnen.

Het gaat als volgt:

A) Een grafiek met eerst een stijgende lijn, dat is mijn angst wanneer ik een spin zie, bij een grote spin. Bij een kleine spin heb ik een schrikreactie, maar geen angst.

De lijn zie je dan iets stijgen, maar daarna loopt hij horizontaal.

Bij een grote spin is het begin een stijgende lijn, mijn angst neemt toe, totdat ik niet angstiger kan worden, dan gaat de lijn horizontaal lopen. Ik ben op het toppunt van mijn angst.

B) Doordat mijn vriend de spin voor mij weghaalt, daalt mijn angst en loopt de lijn weer schuin naar beneden. Niet in een loodrechte lijn naar beneden maar schuin, omdat mijn angst niet gelijk weg is. Na ongeveer een uur is mijn angst weer weg en hou ik de plek waar de spin heeft gezeten niet meer in de gaten.

Maar wat als die spin niet weggehaald wordt? Wat als ik in een ruimte zit waar ik niet uit kan en niemand die spin voor mij weghaalt? Dan zit ik daar en kijk ik naar de spin, de angst neemt toe tot het hoogtepunt. En dan...

Val ik flauw... of ga ik dood....? Nee, dat denk ik niet. Ik heb gewoon pech en moet aan de spin wennen. Ik moet dan zorgen dat de angst minder wordt.

C) Dat gebeurt ook. De angst zit op zijn toppunt en kan niet nog meer worden. Door het moe worden, door aan mijn ademhaling te denken en mezelf te vertellen dat ik het moet accepteren en dat spinnen niet erg of eng of vies zijn daalt mijn angst. Niet helemaal naar beneden, maar een beetje. En dat is positief. Ik heb dan de angst overwonnen.

Wanneer je dit vaker doet, daalt langzamerhand de angst voor de spin.
Na deze uitleg kreeg ik de keuze. Hoe gaan we de fobie aanpakken. Er zijn twee manieren, frontal of exposure.

Frontal is gelijk een spin op je blote huid en dan zorgen dat je angst weer afneemt. Dit is een alles of niets manier.

Exposure is steeds een beetje meer. Steeds een stukje meer overwinnen. Zie het als een trap. Onderaan de ladder minder enge dingen en bovenaan de ladder je grootste angst.

Ik heb gekozen voor de exposure manier.

Voor mij het huiswerk om alle enge stappen op papier te krijgen. Van plaatjes, knuffels tot het hebben van een spin op mijn blote huid. En al eens goed opletten op mijn ademhaling...

12 april 2010 Het intakegesprek

2010-06-17T10:53:00.009+01:00

Tijdens het intakegesprek bij Dimance proberen zij duidelijk te krijgen hoe erg mijn spinnenfobie is en waar mijn spinnenfobie vandaan komt. En natuurlijk wat mijn doel is.
Het doel is duidelijk. Ik wil graag in een ruimte ontspannen kunnen zitten met een spin. En dan wel zo’n vieze huisspin, denk ik.
Mijn fobie is er en ik probeer spinnen te vermijden. Klopt! Ze moeten weg en met weg bedoel ik dood. Niet naar buiten zetten, want dan komen ze terug. Dood en doorgespoeld door het toilet om nooit meer boven te komen.

Dus ook een doel voor mij is dat ze mogen blijven leven. Wel zo diervriendelijk...

De oproep

2010-06-17T10:53:00.007+01:00

Een dikke enveloppe valt in de bus. Dimence staat erop. Ik voel me een beetje zenuwachtig worden. Een heel pakket en op een van de brieven staat de datum voor het eerste intakegesprek. Hè bah, je komt dus gewoon bij het RIAGG terecht. Ik heb een spinnenfobie en ben geen drugsverslaafde...

1 februari 2010 Huisarts

2010-06-17T10:52:00.015+01:00

Vandaag bij de huisarts geweest. Een gesprekje van nog geen 10 minuten. Ik heb langer in de wachtkamer gezeten.
Ik heb mijn huisarts gevraagd of hij mij kon doorverwijzen naar een instelling die mij kan helpen met een spinnenfobie. Ik had het idee dat hij de vraag nog niet eerder had meegemaakt. Het enige wat hij wilde weten was waarom ik doorverwezen wilde worden en hoe erg mijn spinnenfobie is.

11 december 2009 Fobie toegegeven

2010-06-17T10:52:00.010+01:00

Ik ben vandaag naar de directeur gegaan en heb verteld dat ik toch wel iets aan mijn fobie wil laten doen. Maar hoe pak je zoiets aan? Iemand vertelde mij dat je bij je huisarts een doorverwijzing kan krijgen.
Ik zal mijn huisarts wel een keer bellen.

10 december 2009 Een reuzenspin

2010-06-17T10:51:00.009+01:00

Een Reuzenspin! Hoe verzin je het. Maar wel mooi, denk ik dan weer. Een hele grote, bijna levensechte spin, die niet eens door een normale deur past. Een spin van 3 meter hoog en 3 meter breed en die ook nog eens beweegt met zijn voorpoten. Volgens de conservator levensecht.

Ik heb er nog geen gevoel bij....

Na het overleg vraagt de directeur of ik niet iets aan mijn fobie wil doen. Voor mij kwam het zo plots uit de lucht vallen. Ik had daar nog helemaal niet aan gedacht. Iets doen aan mijn fobie. Ik vond het een groot woord... fobie.... Neehh, ik heb geen fobie.. Ik hou alleen gewoon niet zo van spinnen... Neeh, ik hoef er niks aan te doen. Ik ga gewoon die tentoonstelling veel bekijken en dan valt het allemaal wel mee, maar toch zeg ik dat ik er nog even over na zal denken...

15 september 2009 Eerste lezing

2010-06-16T13:15:00.005+01:00

Tijdens de lezing zag je allemaal foto’s van spinnen, grote en kleine, dikke en dunne, donkere zwarte tot hele lichte doorzichtige exemplaren. En natuurlijk details van de poten, de kaken en ogen en zelfs de geslachtdelen... Tja, vind het vies en bij een kriebel schrik ik. Gatver, straks loopt er een in mijn nek. Toch vind ik het ook wel weer interessant, maar dat nuttige zie ik echt niet.

7 juli 2009 Lezingen

2010-06-16T13:09:00.004+01:00

De conservator Peter Koomen heeft besloten een lezing over spinnen te geven, zodat iedereen bij het museum op de hoogte is en gelijk wat achtergrondinformatie over spinnen krijgt. Spinnen zijn niet vies, maar spinnen zijn nuttig. Ja, ja denk ik..... De lezingen zijn op 15 en 22 september.

7 april 2009 Een spinnententoonstelling

2010-06-12T14:38:00.004+01:00

Het is nog ver weg, het duurt nog wel even, maar het eerste overleg vindt plaats, een tentoonstelling over spinnen. De conservator van het museum, Peter Koomen, is een echte spinnenkenner. Hij gaat ook geregeld naar Borneo om nieuwe spinnen te ontdekken. Met een heus spinnenhotel gaat hij op pad. Ik moet er toch wel een beetje om lachen, een spinnenhotel...... Nou ja, ieder zijn vak en hij is de aangewezen persoon om een spinnententoonstelling te ontwikkelen.

Tijdens het overleg komen de eerste ideeën op tafel. Een voorstel op papier met allemaal foto’s van spinnen. Gatver denk ik, maar ik hou me groot en doe net of er niks aan de hand is. Toch voel ik wat kriebels....

Bij het idee om ook echte spinnen in de tentoonstelling te laten zien zeg ik gekscherend: “Dan ga ik wel op vakantie! Heerlijk 5 maanden vrij.” Iedereen moet lachen. Op dat moment was het ook een grapje...

Ik vind het leuk dat er een tentoonstelling komt over spinnen. Ik denk dat kinderen het ook een erg leuk en interessant onderwerp vinden.
Ik voel nog niks, ik ben niet zenuwachtig en ben ook nog niet zo bezig met de spinnen...